1. Ehl-i Beyt''in Dini Otoritesi ve İsmet
Ehl-i Beyt''in dindeki merciiyetinin (otoritesinin) en büyük delili, onların `İsmet` (günahsızlık/hata yapmazlık) sıfatına sahip olmalarıdır. Masum olan birinin sözü ve fiili mutlak delildir.
Bu masumiyetin Kur''an''daki en büyük kanıtı Tathir Ayeti''dir (Ahzab Suresi, 33).
2. Tathir Ayetinin Dilbilimsel Analizi
İnnemâ (Ancak ve Ancak): Bu edat `hasr` ifade eder; yani hükmü sadece bahsedilen kişilere (Ehl-i Beyt''e) sınırlar, başkalarını dışarıda bırakır.
Yurîdullah (Allah İrade Eder): Fiilin geniş zaman (muzari) kipinde gelmesi, bu iradenin geçmişi, şimdiyi ve geleceği kapsadığını; yani Allah''ın Ehl-i Beyt''i temizleme isteğinin zamansız ve sürekli olduğunu gösterir.
Er-Rics (Kir/Pislik): Kelimenin başındaki `Elif-Lam` takısı (İngilizce''deki ''the'' gibi), cinsin tamamını kapsar. Yani Ehl-i Beyt''ten giderilen şey sadece basit bir kir değil; maddi-manevi her türlü günah, hata, şirk ve şüphedir.
Tathîr (Tertemiz Kılmak): Ayetin sonundaki bu ifade, temizliğin mükemmelliğini pekiştirir (tekit). Bu, kirlendikten sonra temizlenmek değil; kirin onlara hiç bulaşmadığı ve bulaşmayacağı anlamına gelir.
3. İsmet Delili ve Karşıt Görüşe Cevap
İtiraz: Mevdudi gibi bazı alimlerin, Maide Suresi''ndeki `Allah müminleri de temizlemek ister` ayetini öne sürerek bu özelliğin sadece Ehl-i Beyt''e has olmadığını iddia etmesi.
Cevap: Müminler için olan temizlik, kirlendikten sonra (tövbe/abdest ile) temizlenmektir veya potansiyel bir istektir. Ancak Tathir ayetindeki temizlik, `Rics`in (her türlü kötülüğün) kökten ve tamamen giderildiği, mutlak ve fiili bir masumiyettir.
4. Gramer Delili (Zamirler)
Arapça gramerinde, bir toplulukta tek bir erkek bile olsa eril zamir kullanılır.
Ayette dişil çoğul zamiri (Ankunne) yerine eril çoğul zamiri (Ankum) kullanılması, hitabın sadece Peygamber hanımlarına değil; Hz. Ali, Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin''i de kapsayan Ehl-i Beyt''e yapıldığının dilbilimsel kanıtıdır.