2- Tövbekâr ve Allah’a yönelen kalp:
Selim olan kalpten daha düşük bir dereceye sahip olsa da bu dünyada işlediği hata ve günahlardan tövbe ederek kendisini temizleyen kalbe denir.
Kur’ân-ı Kerim bu hususta şöyle buyuruyor:
“Cennet de takvalı olanlara yakınlaştırılmıştır, uzak değildir. İşte size vadedilen (cennet) budur. Sürekli (Allah''a) yönelen ve (Allah''ın emirlerini) koruyan herkes içindir. Gizlide Rahman''dan korkan ve (Allah''a) yönelmiş bir kalple gelen kimse içindir.”[50]
3- Hastalıklı kalp:
Selim ve tövbekâr kalbin karşısında yer alan kalptir. Hastalıklı kalp; mühürlü[51], kilitli[52], kılıflı[53], kaplı[54], sapmış[55], katı[56]ve kinli[57]kalptir.
Allah’ın peygamber ve veli kullarının en önemli görevi insanların nefsini arındırarak onlara kitabı ve hikmeti öğretmektir.[58]Diğer bir tabirle; insanların kalplerinde, Kur’ân-ı Kerim ve hikmetle etki bırakıp onların kalplerini manevi güzelliklerle süsleyerek selim kalp hâline getirmek veya hasta olan kalplerini arındırarak tövbekâr bir kalbe dönüştürmektir. Bu uğurda en büyük çabayı hiç kuşkusuz Peygamber Efendimiz (s.a.a) vermiş ve Hz. İmam Hüseyin (a.s) gibi selim kalpli yüce insanları terbiye etmiştir. Hz. İmam Hüseyin (a.s) de kendi sırası gelince hiçbir fedakârlıktan kaçınmamış, yaşamı ve gerçekleştirdiği ilahi kıyamla selim kalpli insanlar eğitmiş, günahkâr gönülleri arındırarak sağlıklı hâle getirmiş ve hasta kalplilerin gerçek yüzünü ortaya koymayı başarmıştır. İmam Hüseyin’in (a.s) gerçekleştirdiği kıyam ve şehadetinin kalplerde etki edeceği ve bu etkinin tüm asırlara yayılacağı hususunda İmam Cafer Sadık’tan (a.s) nakledilen hadis şöyledir: “Peygamber (s.a.a), kendisine doğru gelen Hüseyin b. Ali’ye (a.s) baktı ve onu kucağına oturtarak şöyle buyurdu: Hüseyin’in (a.s) öldürülmesinden dolayı müminlerin kalbinde öyle bir ateş oluşacaktır ki sonsuza kadar sönmeyecektir. Sonra İmam Cafer Sadık (a.s) dedi ki: Babam her gözyaşının maktulüne feda olsun. Denildi ki: Ey Resulullah’ın (s.a.a) oğlu! Her gözyaşının maktulü ne demektir? Buyurdu: Hüseyin’i (a.s) hatırlayan her müminin mutlaka ona ağlamasıdır.”[59]
İmam Hüseyin (a.s), ailesi ve bazı yarenleriyle mukaddes bir hareket gerçekleştirmiş, biat edildiği takdirde İslam’ın yok olmasına sebebiyet vereceği için zamanın sultanı Yezid b. Muaviye’ye biat etmemiş ve bu uğurda şehadet şerbetini içmiştir. Şecere-i tayyibe, evladı Resul (s.a.a) olup pak eteklerde yetişen, Hz. Muhammed Mustafa (a.s) tarafından cennet gençlerinin efendisi olmakla müjdelenen İmam Hüseyin (a.s) ve yarenlerinin şehadeti; ailesi, çocukları ve Hz. Resulullah (s.a.a) evlatlarının esareti ve çektiği acılarla devam eden bu mukaddes hareket, ilk günden günümüze kadar müslümanların gündeminden düşmemiş, gönüllerinde derin yaralar açarak kalplerinde unutulması mümkün olmayan izler bırakmıştır.
