Ey Ebuzer! Ahiretin ekini salih ameldir, dünyanın ekini ise mal ve evlatlardır.
Ey Ebuzer! Şüphesiz Rabbim bana haber verip şöyle buyurdu: `İzzetime ve celalime yemin olsun ki ibadet edenler, ağlamanın benim katımdaki değerini tam olarak idrak edemediler. Şüphesiz ben cennetin en üst derecesinde, onlar için hiç kimsenin ortak olamayacağı bir saray yapıyorum.`
Ebuzer diyor ki: `Ben şöyle arz ettim: Ey Allah’ın Resulü! Müminlerin en akıllısı kimdir?`
Allah Resulü (s.a.a) şöyle buyurdu: `Ölümü en çok zikreden ve onun için en güzel şekilde hazırlık yapandır.`
Ey Ebuzer! Nur kalbe girdiğinde (kalp) açılır ve genişler.
Ben şöyle arz ettim: `Bunun alameti nedir, babam anam sana feda olsun ey Allah’ın Resulü?`
Allah Resulü (s.a.a) şöyle buyurdu: `Ebedi yurda (ahirete) yönelmek, aldatıcı yurttan (dünyadan) kenara çekilmek ve ölüm gelip çatmadan onun için hazırlanmaktır.`
Ey Ebuzer! Allah’tan sakın ve kalbin günahkâr olduğu halde sırf insanlar sana saygı göstersin diye onlara Allah’tan korkuyormuş gibi riyakârlık yapma.
Ey Ebuzer! Senin için her şeyde, hatta uyku ve yemekte dahi bir niyet olması gerekir.
Ey Ebuzer! Allah’ın celali senin göğsünde (gözünde) yüce olmalıdır. O’nu cahil insanların zikrettiği gibi basitçe zikretme. Onlar bir köpekle karşılaştıklarında derler ki ''Allah’ım, onu benden uzaklaştır'', bir domuzla karşılaştıklarında derler ki ''Allah’ım, onu benden uzaklaştır.''
Ey Ebuzer! Allah’ın, korkudan sürekli kıyamda duran melekleri vardır. Başlarını (aşağı indirmişlerdir ve) Sur’a üfleninceye (kıyamete) kadar da kaldırmazlar. Hep birlikte şöyle derler: `Münezzehsin ve sana hamdolsun. Bizler sana layık olduğun şekilde ibadet edemedik.`
Ey Ebuzer! Eğer bir insanın yetmiş peygamberin ameli kadar ameli de olsa, kıyamet gününde göreceği dehşetin şiddetinden dolayı amelini azımsayacaktır. Eğer cehennemin irininden bir kova güneşin doğduğu yere dökülse, güneşin battığı yerdeki insanların beyinleri kaynar. Eğer cehennem bir defa coşsa, yakınlaştırılmış bütün melekler ve gönderilmiş peygamberler dizüstü çökerek şöyle derler: `Rabbim, beni kurtar, beni kurtar.` Hatta öyle ki, İbrahim (a.s) İshak’ı unutur ve şöyle yalvarır: `Ey Rabbim! Ben senin Halil''in İbrahim’im, beni unutma.`
Ey Ebuzer! Eğer cennet ehli kadınlardan birisi zifiri karanlık bir gecede dünya gökyüzüne doğsaydı, dolunay (ayın on dördü) gecesindeki ayın dünyayı aydınlatmasından daha üstün bir şekilde dünyayı aydınlatırdı. Onun yaydığı güzel kokuyu yeryüzündeki herkes alırdı. Eğer cennet ehlinin elbiselerinden bir elbise bugün dünyada sergilenseydi, ona bakan herkes bayılır ve gözler onun güzelliğini görmeye dayanamazdı.
Ey Ebuzer! Cenaze teşyiinde, savaş anında ve Kur''an okunduğunda sesini alçalt.
Ey Ebuzer! Bir cenazeyi teşyi ettiğinde, tefekkür ve huşu ile aklın hep onunla meşgul olsun. Bil ki bir gün sen de ona katılacaksın.
Ey Ebuzer! Bil ki her şey bozulduğunda tuz onun ilacıdır. Ama tuz bozulduğunda, onun artık ilacı yoktur. Bil ki sizlerde şu iki (kötü) ahlak vardır: Ortada şaşılacak bir durum olmadan (yersiz yere) gülmek ve geçerli bir mazeret/yorgunluk olmadan tembellik etmek.
Ey Ebuzer! Tefekkürle kılınan sıradan iki rekât namaz, kalbin teveccühü olmadan yapılan bir gece ibadetinden daha hayırlıdır.
Ey Ebuzer! Hak, ağır ve acıdır ama batıl hafif ve tatlıdır. Nice bir anlık şehvet, uzun hüzünler doğurur.
Ey Ebuzer! İnsan; tam bir fıkha ve kâmil bir anlayışa, Mübarek ve Yüce olan Allah''ın azameti karşısında insanları (idraki olmayan) develer gibi görmedikçe ulaşamaz. Daha sonra kendi nefsine döner (bakar) ve kendisini onlardan daha hakir bulur.
Ey Ebuzer! İnsanların tamamını, dinleri hususunda ahmak, dünyaları hususunda akıllı görmedikçe imanın hakikatine ulaşamazsın.
Ey Ebuzer! Hesaba çekilmeden önce kendi nefsini hesaba çek. Bu, yarın kıyamette senin hesabını daha da kolaylaştıracaktır. Amellerin ölçülüp tartılmadan önce kendi nefsini tart. Kıyamet gününde Allah’ın huzuruna çıkmak için hazırlıklı ol. Öyle bir gün ki, hiçbir şey Allah’a gizli kalmaz.
