* Hz. Hatice alemi bekaya irtihal ettiğinde rahmet melekleri Allah tarafından onun için özel bir kefen getirdiler ve Allah Resulü vefalı eşini onunla kefenledikten sonra, Mualla mezarlığında Hz. Ebu Talib’in mezarının yakınında onun için bir mezar hazırlattı, kendisi önce mezara yattı ve ardından o mutahhar bedeni mezara defnetti. (el-Hasâisü’l-Fatımıyye)
Bir diğer nakilde şöyle geçer: “Hz. Hatice hayatının son demlerinde Esma binti Ümeys’i yanına çağırdı ve kızı Hz. Fatıma ile ilgili bir takım sipariş ve vasiyetlerde bulunduktan sonra kızı Fatıma’yı babasına gönderdi ve içinde vahiy aldığı abasını ona kefen yapması için aracı kıldı. Hz. Fatıma bu isteği babasına aktardığında Allah Resulü’nün gözleri yaşardı ve çok geçmeden Cebrail (a.s) nazil olarak Allah tarafından onun için cennetten bir kefen getirdi. Vefat gerçekleştirdiğinde Allah Resulü önce abasını ona sardı ardından da cennetten gelen kefen ile kefenleyip defnetti.” (Şecere-i Tûba, c. 2, s. 235)
Böylece önce Allah-u Teala, sonra da Allah’ın Resulü tarafından böyle müstesna bir muamele ve lütfa mazhar kılındı ve ebediyete uğurlandı.
* Hüzün yılında artık iki büyük hamî, âhiret yurduna göçmüş, ama her biri yerine bir diğer hâmiyi bırakıp gitmişlerdi. Ebu Talip, oğlu Hz. Ali'yi (a.s) ve Hatice, kızı Hz. Fatıma'yı (a.s). Artık bu görev onların omuzlarına ağırlık etmekteydi.
Allah'ın selamı rahmet ve bereketi o yüce İslâm kadınının üzerine olsun ve bizi onun ve kızı Fâtıma'nın, kocasının ve evlatlarının yolundan ayırmasın ve kıyamette şefaatlerine nâil eylesin.
* Evet Hz. Hatice, hayatının bütün yönleriyle, iffeti, hayası, takvâ ve temizliği, ibâdet ve itâati, fedakarlık ve dünyaya meyilsizliği, kocasına olan itâat ve teslimiyeti ve Allah yolunda ona maddi ve manevi yardımıyla ve bilahare yetiştirdiği evlatlarıyla bizler için büyük örnektir.
* Burada son olarak hem Hz. Hatice'nin faziletlerini daha iyi anlamak, hem de onu ziyâret etmek için Hz. Hatice için nakledilen şu ziyâretnameyi de tercümesiyle birlikte huzurunuza takdim ediyoruz:
السَّلامُ عَلَیْک یا اُمَّ الْمُؤْمِنِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْک یا زَوْجَةَ سَیّـِدِ الْمُرْسَلِینِ، اَلسَّلامُ عَلَیْک یا اُمَّ فاطِمَةَ الزَّهْراءِ سَیِّدَةِ نِساءِ الْعالَمِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْک یا أَوَّلَ الْمُؤْمِناتِ، اَلسَّلامُ عَلَیْک یا مَنْ أَنْفَقَتْ مالَها فِی نُصْرَةِ سَیِّدِ الاْنْبِیاءِ، وَ نَصَرَتْهُ مَااسْتَطاعَتْ وَدافَعَتْ عَنْهُ الاْعْداءَ، اَلسَّلامُ عَلَیْک یا مَنْ سَلَّمَ عَلَیْها جَبْرَئِیلُ، وَ بلَّغَهَا السَّلامَ مِنَ اللهِ الْجَلِیلِ، فَهَنِیئاً لَک بِما أَوْلاک اللهُ مِنْ فَضْل، وَالسَّلامُ عَلَیْک وَ رَحْمَةُ اللهِ وَ بَرَکاتُهُ.
"Selam olsun sana, ey müminlerin anası. Selam olsun sana, ey Resullerin efendisinin zevcesi. Selam olsun sana, ey dünya kadınlarının efendisi olan Fâtımetü’z-Zehrâ'nın anası. Selam olsun sana, ey ilk iman eden kadın. Selam olsun sana, ey malını, servetini Seyyidü’l-Enbiyâ'nın yardımında sarfeden, ona elinden gelen hiçbir yardımı esirgemeyen ve düşmanlar karşısında onu müdâfaa eden. Ey Cebrâil'in kendisine selam verdiği ve yüce Allah'tan kendisine selam getirdiği kimse. Ne mutlu sana Allah'ın verdiği fazl u ihsandan dolayı. Allah'ın selamı, rahmet ve bereketi senin üzerine olsun."
