Ebu’l-Esved ed-Düelî şöyle diyor: Ebuzer Cündeb bin Cünâde’nin (r.a) sürüldüğü yer olan Rebeze’ye vardım. O bana şöyle bir rivayet nakletti:
Günlerden bir gün sabahleyin mescitte Allah Resulü’nün (s.a.a) yanına vardım. Mescitte Allah Resulü (s.a.a) ve onun yanında oturan Emirü''l-Müminin Ali (a.s) dışında kimseyi görmedim. Vakti ganimet saydım ve Allah Resulü’ne şöyle arz ettim: `Ey Allah Resulü! Babam ve anam sana feda olsun. Bana bir tavsiyede bulun ki Allah onun vesilesi ile bana fayda versin.`
Allah Resulü (s.a.a) şöyle buyurdu:
`Evet, sen ne kadar yüce bir insansın ey Ebuzer! Şüphesiz sen biz Ehli Beyt’ten sayılırsın. Sana bir vasiyette bulunuyorum. Öyleyse onu hıfzet (koru ve amel et). Zira bu vasiyet, hayrın bütün yollarını ve yöntemlerini kapsamaktadır. Neticede eğer sen bu vasiyeti korur ve amel edersen, dünya ve ahiretin hayrı senin olur.
Ey Ebuzer! Allah’a, O’nu görüyormuşsun gibi ibadet et. Sen O’nu görmesen de O seni görüyor. Bil ki Allah’a ibadetin başlangıcı (ilk merhalesi) O’nu tanımaktır. O, Evvel''dir ve O’ndan önce hiçbir şey yoktur. O, tektir ve O’nun ikincisi, bir eşi yoktur. O, sonu olmayan bir Baki''dir (ebedidir). Gökleri, yeri, o ikisinde ve o ikisinin arasında olan her şeyi O yaratmıştır. O, çok lütfeden ve her şeyden haberdar olandır. Ve O her şeye kadirdir…
Ardından bana iman etmeni; Yüce Allah’ın beni bir müjdeleyici, bir uyarıcı, O’nun izniyle Allah’a davet eden aydınlatıcı bir meşale olarak tüm insanlara gönderdiğini ikrar etmeni tavsiye ediyorum.
Sonra da Allah’ın kendilerinden her türlü kiri giderdiği ve tertemiz kıldığı Ehli Beyt’ime muhabbet beslemeni tavsiye ediyorum.
Bil ki ey Ebuzer! Şüphesiz Aziz ve Celil olan Allah, Ehli Beyt''imi benim ümmetimin içinde “Nuh’un Gemisi” gibi karar kılmıştır. Her kim ona binerse kurtulur, her kim de ondan yüz çevirirse boğulur. Ve yine Ehli Beyt''im, İsrailoğulları içindeki “Hıtta (Bağışlanma) Kapısı” gibidir. Her kim o kapıdan girerse amandadır (güvendedir).
Ey Ebuzer! Sana ettiğim tavsiyeyi koru ki dünya ve ahirette mutlu olasın.
Ey Ebuzer! İki nimet vardır ki insanların çoğu onlar hakkında ziyandadırlar: Sağlık ve boş vakit.
Ey Ebuzer! Beş şeyden önce beş şeyin kıymetini (ganimetini) bil: İhtiyarlığından önce gençliğinin, hastalığından önce sağlığının, fakirliğinden önce zenginliğinin, meşguliyetinden önce boş vaktinin ve ölümünden önce hayatının kıymetini bil.
Ey Ebuzer! Sakın uzun arzularınla işlerini erteleme. Çünkü bugün senindir ama yarının senin olup olmadığı belli değildir. Eğer yarının olursa, bugünde olduğun gibi ol. Eğer yarının olmazsa, bugünün ihmalkârlığı için pişmanlık duymazsın.
Ey Ebuzer! Nice güne başlayan vardır ki gününü tamamlayamaz ve nice yarını bekleyen vardır ki yarına varamaz.
Ey Ebuzer! Eğer ecele ve onun sana doğru nasıl geldiğine baksaydın, bitmek bilmeyen arzulara ve onların aldatmacalarına düşman kesilirdin.
Ey Ebuzer! Dünyada bir garip veya yoldan geçen bir yolcu gibi ol ve kendini kabir ehlinden say.
Ey Ebuzer! Sabaha çıktığında kendine akşama varacağın ümidini verme, akşama erdiğinde ise sabaha çıkacağın ümidini verme. Hastalanmadan önce sağlığından ve ölmeden önce hayatından faydalan. Çünkü yarın isminin (ölü mü, diri mi) ne olacağını bilmiyorsun.
Ey Ebuzer! Günah halindeyken ölümün sana gelip çatmasından kork. Zira o haldeyken ne geçmişi telafi etmek için bir fırsat vardır, ne tövbe edip dünyaya yeniden dönmek için bir imkân vardır, ne senden sonrakiler (varislerin) bıraktıklarından dolayı seni överler, ne de huzuruna çıkacağın Yüce Allah işlediğin günahlardan dolayı seni mazur görür.
Ey Ebuzer! Kendisinden kaçanın uykuya daldığı cehennem ve kendisini arzulayanın uykuya daldığı cennet gibi (şaşılacak) başka bir şey görmedim.
Ey Ebuzer! Ömrün konusunda, dirheminden ve dinarından daha fazla cimri ol.
Ey Ebuzer! Sizden herhangi biriniz; azdıran zenginlik, unutturan fakirlik, bedeni yıpratan hastalık, elden ayaktan düşüren ihtiyarlık, aniden gelip çatan ölüm, fitneci deccal veya hepsinden daha korkunç ve acı olan kıyamet dışında bir şey mi bekliyor?
