Tabâtabâî, Seyyid Muhammed Hüseyin, el-Mizan fi Tefsiri’l-Kur’an, Kum: Camia-i Müderrisin, beşinci baskı, 1417.
Vaizî, Ahmed, Derâmedî ber Hermönetik, Tehran: Pejuheşgah-i Ferheng ve Endişe-i İslamî, üçüncü baskı, 1385.
Makaleler
“Bâzhâni-yi Peruje-yi Endişe-i Muhammed Arkun”, Faslnâme-i Mah-i Din, sayı 158, Azer 1389.
Muhammed Arkun, Mütehayyir miyan-i Temeddun-i Şark ve Ğarb, Faslnâme-i Mah-i Din, sayı 158, Azer 1389.
Mürşidîzâd, Ali, “Bâzsâzi-yi İslam ez Mesir-i Şekk-i Dekartî, Mururî ber Ârâ ve Endişehâ-yi Muhammed Arkun”, Neşriye-i Ahbar-i Edyan, dördüncü yıl, ikinci sayı, Hordad 85, s. 37.
[1] Mısırlı edebiyatçı ve yenilikçi Kur’an araştırmacısının fikirlerini (en önemlisi Kur’an kıssalarının mitoloji olduğudur) öğrenmek için meşhur eseri “el-Fennu’l-Kasasî fi’l-Kur’ani’l-Kerim”e müracaat edilebilir.
[2] Mesela “لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ” (Kıyamet 16) ayeti birinci anlama ve “لِسَانُ الَّذ۪ي يُلْحِدُونَ اِلَيْهِ اَعْجَمِيٌّ وَهٰذَا لِسَانٌ عَرَبِيٌّ مُب۪ينٌ” (Nahl 103) ayeti ikinci anlama işarettir.
[3] Küfür, şirk, Allah için evlat varsayımı (Tevhid suresi), meleklerin kız çocuk kabul edilmesi (Necm 27), menasik ve ibadetlerde inhiraf (Enfal 36 ve Bakara 189), çirkin ahlakî sıfatlar (Nahl 22, Lukman 6, Yunus 7), cinsel sapkınlıklar (Nur 2), kadınların hakkını zayi etmek (Tekvir 8), haksız boşama / zıhar (Mücadele 2 ve 3) vs. gibi. Bkz: Rızâyî Isfehanî, Mantık-i Tefsir-i Kur’an, 4/44.
[4] Bu konuda çok sayıda metin içi ve metin dışı şahitler ve deliller mevcuttur. Bkz: Muhammed Hadi Ma’rifet’in el-Temhid fi Ulumi’l-Kur’an’ı Siyanetu’l-Kur’an ani’t-Tahrif’i ve yine aynı yazarın Tarih-i Kur’an’ı, Seyyid Ebu’l-Kasım Hoî’nin el-Beyan fi Tefsiri’l-Kur’an’ı, Dr. Seyyid Muhammed Bakır Hüccetî’nin Pejuheşî der Tarih-i Kur’an’ı.
